Penerimaan Pak Lah terhadap penubuhan Suruhanjaya Kehakiman dan kebebasan kepada BPR dilihat sebagai menaikkan kembali sahamnya yang menjunam jatuh dan bukannya memenuhi tuntutan rakyat pada Pilihanraya Umum lepas. Dan tidak mustahil Pak Lah akan membebaskan tahanan ISA (Hindraf) tidak lama lagi bagi sahamnya di ‘papan utama’ kaum india.

Petanda kebangkitan Pak Lah disokong pula oleh tindakan bapa kepada Altantuya, Setev bahawa dia mahukan pembelaan yang seadilnya di mahkamah. Umum mengetahui kes Altantuya dikaitkan dengan Najib Razak dan menantu Pak Lah, Khairy pula menghentam pasukan Najib iaitu Hishamudin berkaitan ‘keris’ yang menyebab kekalahan besar BN (sumber Malaysiakini).

Aku masih menantikan tindakan Najib bagaimana beliau akan mengekalkan teori RAHMAN agar menjadi kenyataan. Tidak cukup sebagai Menteri Pertahanan yang antara lainnya adalah memindahkan pengundi pos (tentera) di Pekan agar beliau terus kekal di Parlimen. Istilah Glokal juga telah berkubur dan ditambah Rosmah sebagai liabiliti politik Najib.

Apalah nasib Najib selepas ini. Setiap hari aku rasakan semakin jauh jawatan PM itu dengan beliau. Dalam UMNO, hanya selepas meletak jawatan sahaja berani bersuara seperti Mahathir dan Allahyarham Ghafar Baba. Oleh sebab itu aku tabik pada Ahmad Said, MB Terengganu atas ketegarannya menentang segala bentuk ugutan dan arahan daripada pimpinan kampung hinggalah presiden UMNO sendiri. Akhirnya, beliau diterima pula dan tiada sebarang tindakan diambil. Sungguh hebat!

Mungkin mereka yang mahu bertapak lebih tinggi perlu berguru dengan Ahmad Said. Usah malu-malu…

    Sudah hampir sebulan peristiwa Pilihanraya Umum berlalu, menyaksikan BN dan Pak Lah masih kekal.  Kabinet yang haru biru telah diumumkan dan patutnya terus bergerak manjalankan misi negara.

    Namun gelombang pilihanraya tidak reda setakat itu, ia terus menggoncang negara.  Barisan Nasional nampak makin goyah, membuka segala kerahsiaan yang selama ini membuku dihati.

    Daripada isu pemilihan calon, kegagalan mendapat 2/3 majoriti, perletakan jawatan dan sebagainya.  Dan hingga hari ini, kita masih belum melihat Pak Lah sebagai Perdana Menteri walaupun telah mengangkat sumpah.  Jadualnya padat untuk kepentingan BN bukan negara.  Menyelesaikan pelbagai kes (walaupun nampak macam tak selesai) seperti perlantikan MB, menteri letak jawatan, ahli UMNO letak jawatan, tak puas hati kabinet, pertandingan dalam UMNO dan semalam ke Sabah pula untuk perihal dalaman disana-semuanya agenda dalaman parti bukannya untuk rakyat dan negara.  Bila nak start jadi PM ni?!

    Ianya seakan benar bahawa UMNO/BN semakin menemui kajatuhannya, yang memenuhi teori Ibnu Khaldun dalam Mukadimah iaitu sesuatu kuasa akan sampai masa jatuhnya selepas 50 tahun berkuasa.

    Setiap hari tidak kelihatan dalam media yang memaparkan pemimpin UMNO/BN membantu atau menyokong Pak Lah kecuali kenyataan Najib sebelum barisan kabinet diumumkan.  Hari-hari dipenuhi dengan pendapat peribadi termasuk yang telah terpinggir -Samy Vellu, Tun Mahathir, Khir Toyo dan Koh Tsu Koon.

    Pak Lah baru tahu payahnya menjadi PM, penggal lepas beliau bukannya mendapat ujian sebenar sebagai PM hingga kerap kali keluar negara bercuti dan sempat kahwin.  Payahnya kerana semakin kurang sokongan terutama kawan sepimpinannya…lawan sepimpinan pula semakin kuat mengatur langkah, menanti ‘payahnya’ itu diberikan kepada mereka.

    Aku menanti puisi terbaru Pak Lah…